گل مریم تو باغچه

داره از نفس میفته

تو باید این و بدونی

همیشه دنبال جفته

یه پرنده،توی این قفس میمیره

دستای من،دستای تو رو می گیره

دستای تو حس بیداد

توی شبهای خیالهمن میگم زندگی کردن

واسه زندونی محاله


+ نوشته شده در  سه شنبه دوم مهر 1392ساعت 11:28  توسط كهزاد داودي  | 

 

ای اشک ز چه تو بیم داری

بر  مردن  من  چرا  نباری؟

 

من مردم و زین خانه سفر کن

مارا   ز   غم   دلت   خبر  کن

 

ما  از  غم  تو  مریض  و زاریم

ما  جز  غم  تو  غمی  نداریم

 

 غم را به سفر ببر از این دل

تا  اینکه  سفر  کند  ز  منزل

 

پس شاد شو ای محرم رازم

از شادی خود  به  خود  بنازم

 

+ نوشته شده در  یکشنبه سی و یکم شهریور 1392ساعت 15:26  توسط كهزاد داودي  | 

 

زیر چکمه های آسمان

نشسته ام بی دلیل

 موسی وار روانه ام کرده اند به نیل

در التهاب لحظه های تنهایی

 مسرورم از

آواز پرندگان دریایی

 بر می خیزم

پای می گذارم بر زمین مغرور

گلایه می کند بر من

لحظه مردنم در گور

این جا همه رنگها رنگ تزلزل است

یک رنگ نیست

آن که بی بهانه دل بشکست

+ نوشته شده در  یکشنبه سی و یکم شهریور 1392ساعت 15:18  توسط كهزاد داودي  | 

 

دنیای سر در گم، دنیای ویران

دنیای آفت ها              دنیای حیوان

 

دنیای زخمی ، دنیای سیاه

دنیای گوشه گیرو

دنیای بلا

دنیای سجده ودنیای                    مرگ

دنیای خون                                 در سیاهی رگ

 

دنیای سنگ ودنیای شیشه

دنیای چوب و

تبر وتیشه

دنیای مرگ ودنیای بیداد

دنیای سیلاب و رود وآب

 

این همه دنیایست در خواب

ندارم از این پس در                  دنیا جواب

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم شهریور 1392ساعت 10:26  توسط كهزاد داودي  | 

خداوندا خدای خوب وجانم

خداوندا   خدای  مهربانم



بیا لطفی بکن بر بنده خود 

نباشم اخرت شرمنده خود



خدایا نعمت تو بیشمار است

وصالت با دلم در انتظار است



براین بنده نظر کردی خدایا

مرا از آن خبر  کردی  خدایا



خبرکردی  من  از  روز  قیامت

کنم شکرت همیشه با عبادت



مرا نعمت فراوان  داده ای  تو

محبت را چه آسان داده ای تو



خدا شکرت کنم تا بی نهایت

رکوع و سجده من از   برایت
+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم مرداد 1392ساعت 12:53  توسط كهزاد داودي  | 
درجهان  عدل  خدا  تنها  علیست      

سید  و  سالار  ما  تنها  علیست    

 

در  تمام  ملک   عالم   گر  روی

صحبت   دانایی   مولا   علیست 

  

گربه دل گویی که غوغاسر  بده 

آن که دل رامیکند غوغا علیست 

 

با شهامت گر  بپرسی  شیر  کو 

شیر  کرار و  فتی تنها   علیست

 

کیست بر بستر بجای این رسول 

بستر   او  قامت  رعنا   علیست

 

آن که در شب بر یتیمان قوت داد

آن محبت قطره  از  دریا  علیست

 

کیست که پشت یلان را خاک کرد

بازوان   پر   توان   آنجا    علیست

 

ذولفقار  شمشیر  مردان   وسلام

لمس قلافش در این دنیا علیست
+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم مرداد 1392ساعت 16:27  توسط كهزاد داودي  | 
ماه شور  احمدی  آغاز  شد

باب توبه سوی مردم باز شد 

 

ماه قرآن است و ماه روشنی  

تا  گدایی   بر  در   مولا  زنی 

 

ماه پاکی ماه خود را ساختن 

در جوار دوست خود را باختن 

 

ای رمضان  ماه گریه  بر  علی 

ماه خون بر مهر و تسبیح ولی

  

این شب قدرت کجا پنهان شده   

در حضورت بندهات مهمان شده

   

چون نزول است ماه  قرآن مجید           

قلب تیره را در این ماه کن سفید
+ نوشته شده در  یکشنبه ششم مرداد 1392ساعت 16:16  توسط كهزاد داودي  | 
در  گوشه   این   دخمه   گرفتار   بلایم

ته   مانده   ایمانم   و  ابریست  فضایم


بیگانه ام از خویش  و  دل آزرده  مردم

از  دوست  بنالم  که  چنین  کرد جفایم


آن دوست که  ما را به دعا  خام  نموده

خنجر  به  کمر  منتظر  است  رو بنمایم


ای کاش که چند کیسه از زر به کفم بود

تا پرت  کنم  سویش  و  خود  را بستایم

+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم خرداد 1392ساعت 21:33  توسط كهزاد داودي  | 
زندگی  بی  رنگ تر  از  اب  نیست

زندگی  تعبیر  ان  یک خواب نیست


زندگی  دلتنگی   و   بیزاری   است

زندگی با ذلت انسان .خواری  است


با    تمام       زندگیها     ساختیم 

تا   محبت   را   به   قلب  انداختیم


با    محبت   صبر    کردیم.  با  توان 

صبر   کردیم   از   زمین   تا  اسمان


صبر    کردیم     و    اخر    باختیم

خون  جگر  این  زندگی  را ساختیم

+ نوشته شده در  یکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1392ساعت 13:11  توسط كهزاد داودي  | 
خواهرم ای نور چشمان ترم 

مونس  من  ای عزیز مادرم


خواهرم ای مهربان تر  از  پدر

تو گران قیمت تری از ملک و زر


تو    مثال افتابی در  برم

با  شرافت زندگی کن خواهرم


ای حقیقت در رخ و چشمان تو

وقت رفتن دیده شد گریان تو


با حزین  گریانم اخر سوی تو

حضرت زهرا است او الگوی  تو

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم فروردین 1392ساعت 18:3  توسط كهزاد داودي  | 
مادرم جان را فدایت میکنم

کفش عزت را به ایت میکنم

مادرم خونت به رگهای من است

از وجودت چشمهایم روشن است

مادرم با خستگی ات یار نیست

بر شما این خستگیها کار نیست

ای که اسمت مایع صلح و صفاست

بوسه برپیشانیت روز خداست

مادرم بی خوابی شبها کجا

این کجا و شیر دادنها کجا

مهر شیرت را نباشد قیمتی

سقف سبز آسمان را زینتی

من نه بارانم نه ابرم یاکه رود

مادرم شیرش حلالم کرده بود

 

+ نوشته شده در  سه شنبه دوازدهم دی 1391ساعت 0:6  توسط كهزاد داودي  | 
ای پدر ای کوه امید و وفا

ای پدر ای افتاب با صفا

ای پدر نامت همیشه جاودان

 نام تو از این کران تا ان کران

تو همیشه استواری ای پدر

سر تو را کس ندارد زیر سر

مثل رودی با زلال چشمه سار

در نگاهت اسمان است بیقرار

اسمان یارای پیکارت نبود

بخششت را در زمین باید ستود

تقدیم به روح عمویم ملا نادر داودی حموله

+ نوشته شده در  دوشنبه یازدهم دی 1391ساعت 23:58  توسط كهزاد داودي  | 
رفتم از دنیا وبی بال و پرم

شد جدا روح از تمام پیکرم

روح از این پیکر جدا و دور شد

پیکرم در خاک اسیر گور شد

 مردم و رفتم ولی یادم کنید

وصل یاران شد چو فریادم کنید

وصل یاران را نکو باشد همی

وقت هجرت اشک باشد مرهمی

تقدیم به روح پسر خاله ام مرحوم خدامراد داودی

+ نوشته شده در  دوشنبه یازدهم دی 1391ساعت 9:43  توسط كهزاد داودي  | 
مرا تنها در این محفل گذارید

سر قبرم گل یاسی بکارید


به گل لبخند زنید تا گل بروید

عزیزی   آید   و  گل  را  ببوید


عزیز آمد ولی گل مرد و خشکید

نبود  از  رنگ  بویش  هیچ   امید


منم  تنها   میان   خاک   تیره

تنم   در  خاک   و گل  اسیره


تنم     پوسید    . مانند    گل    یاس

درونم سوخت از این عشق و احساس


درونم سوخت  و قلبم شعله ور شد

زه   دنیا   و  جهان   هم  بیخبر  شد 


دلم  خواهد  به  دنیا  باشم  امروز 

ولی   تنهای    تنها   باشم   امروز


از  امروز  این  سخن  با  تو  بخوانم

عزیزی     مونسی    ای   مهربانم

+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم شهریور 1391ساعت 14:8  توسط كهزاد داودي  | 
یار من خوش بو وخوش عطر بهار

يار من پیدایش یک مرغزار

یار من هم صحبت من میشود

غرق در آیینه تن میشود

آینه او را فرشته نام داد

از برای خرده نوشی جام داد

جام خوش رنگی به رنگ آسمان

صورتی زیبا و ابرویی کمان

صورت ابرو و زلف پیچ و خم

پیچ ابرویش زیادی نیست کم

رنگ چشمانش به رنگ نو بهار

سبزه اما صورت زیبای یار

وصف یارم میکنم این را بدان

ہست لیلی هست عاشق هست جانہ

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم شهریور 1391ساعت 1:37  توسط كهزاد داودي  | 
                                        بنام خداوند بخشنده و مهربان

چو    قران   عظیم  والشان  را  ،  ما                   همی نازل شد از این رو در آنجا

چه    چیزی  بر  بزرگیٌ  شب     قدر                   که باشد از هزاران ماه، در صدر

به اذنش چون فرشته ها در این شب                 به هر فرمان، که نازل باشد از رب

شبی   باشد   سراسر   از   سلامت                  که تاصبح طلوعش گشته رحمت

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم فروردین 1390ساعت 18:13  توسط كهزاد داودي  | 
                             بسم الله الرحمن الرحيم

بخوان   با   نام    آن  پروردگارت            كسي  جز  او  نبيني  در  كنارت

تو  را  او  آفريد  از  خون   بسته             همان خون علق آن خون جسته

بدان   پروردگار   تو  كريم  است              بياموزد  نگارش چون رحيم است

كسي كه خويش را درمال ميديد              همين  اسباب  طغيانش بگرديد

ولي <<  انا  اليه  راجعونا   >>              چرا  منعش   بكردي   اندر   آنجا

در آن موقع كه در وقت نماز است              هدايت  بود  در  او  در نياز است

اگر تكذيب  كرد  او  بنده  باشد؟               نداند   كه   خدا   بيننده   باشد

چو پيشاني و موهايش ز هر سو                گرفته  آن كه باشد كاذب اين رو

نٍدا.  زد  انجمن  را  او  فرا  خواند                زبانيه  همان  دوزخ  كه مي ماند

چنينش   نيست  در  حال  نمازي               به حق  نزديك شو تا خود  بسازي

+ نوشته شده در  پنجشنبه هجدهم آذر 1389ساعت 19:45  توسط كهزاد داودي  | 
الف  ، لام  و  میم  از  رموزات  اوست            کتابی  مقدس  که  او را نکوست

کتابی که بی شک همان راهنماست            پرستش فقط آن یکی را سزاست

کسانی  که  بر   غیب   ایمان  دهند             عبادت  کنند  و  به  او  جان دهند

به  آنچه  که  روزی  دهیم  با  گذشت             ز  تو  و  کتابت  نخواهند  گذشت

همینان    به   لطف   خدا   شاملند               به  ره   رستگارند   و  دین کاملند

بترسان  تو  کفار   را  سهل   سهل               که  ایمان   نمی آورند  روی   جهل

که  قهر  خدا  بر  دل   و   گوششان              چو مهری نهد ، دیده   و   هوششان

از    این   رو    ندارند    فهم   زیاد                حقیقت  که   اوخر ا   نباشند    شاد

در  آنجا  عذابی ،  چشند   کافران                همان  سخت  عذابی است تا بیکران

گروهی  ز  آن    کافران   با    زبان                 بگویند  که  ایمان    دهیم  ، ما به آن

در  آن  حال  که  ایمان  نیاورده اند                 دروغین  قسم    بر    خدا   خورده اند

که   حیله  دهند  اهل  و  پروردگار                  که  خود  حیله  خوردند  نه این کردگار

مریض است دلهایشان زین سبب                  مرض  را   بیفزاید   <<الله  >> و   رب

از  این  سو  عذابی  رسد  دردناک                 به  کاذب  ،  که  از   رب   ندارند   باک

منافق    بگویند   به  این   مردمان                 فساد      زیادی    کنند   در     جهان

بگویند   ما   را   صلاح  خود  است                هر  آن  کار  که  در  زندگیم  شده است

چو  اینان  مفسدند ،  آگاه  باشید                ندانند    و    شما    در   راه     باشید

به  آنان  گفته    شد   آرید   ایمان                چو  آنهایی   که   دارندش   این   سان

برای   پاسخش     گویند      کفار                 که  ما   را   بی  خرد   دانی  تو   انگار

ولی خود بی خرد بودند  وهستند                 در  رحمت   به   سوی   خود   ببستند

به مومن چون رسند گویند  ایمان                  ولی  در   باطن   از   یاران    شیطان

چو  در  حال    فریب    مومنان اند                   غلط      باشد    تفکر    گر    بدانند

خدا    آنان   به    استهزا   کشاند                   که  آنان    را   به    گمراهی  رهاند

 رهانده    در    بیابانهای   جهلند                    که  آنان  را  به     گمراهی   کشاند

همینانند که گمراه  از  ره  راست                    خریدند راه گمراهی که خود خواست

نباشد سود  آنان  را  از  این   کار                     هدایت   نیستند   از    طرز     کردار

که ایشان   مثل  آنکه   آتش  آرد                      که  از   این  روشنایی   جان  بر آرد

خدا  تاریک   سازد  نور  و  راهش                     نبیند   راه   حق   را   در     نگاهش

کرند  و کور وگنگ از این سه دردند                   که  از  این  ظلمت    خود    بر نگردند

و    یا   مانند    آنکه    در    بیابان                    چو  بارانی   ببارد     سهل   و  آسان

به تاریکی  ز  ترس  رعد  و  طوفان                    درون  گوش  انگشت  است این سان

ز    ترس     آن    صدای   هولناکند                    عذاب   رب     رسد    آنان     هلاکند

چه نزدیک است  برق  و   روشنایی                    برد    چشمانشان   را   در     خفایی

به  هنگامی  که   باشد   نور   پیدا                     قدم   بردارند   از    هر    جا ،  درآنجا

که  اینک   راه    روشن   تار    بینند                    تحییر !      ظلمت     بسیار      بینند

خدا  قادر   به    انجام   همه    چیز                     اگر   خواهد   کند   کور   و  کرش  نیز

شما  مردم   ستایش  کن  خدا   را                     خدای    آسمان    و    ملک    ما   را

همانکه       آفریده    جد   و    اجداد                    تو   را   باشد   به   راه    پاک    فریاد

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم مهر 1389ساعت 14:54  توسط كهزاد داودي  | 
                        بسم اله الرحمن الرحيم

قسم  بر  شب و بر روز و چراغي           كه بر تو نيست خشمي وفراغي

جهان   آخرت   بهتر  ز   هر   جا            بود   بهتر    ز    خوبيهاي    دنيا

چنان نعمت كه راضي از همه چيز           يتيمي؟ در پناهش گشته اي نيز

تو را گم كردهاي دريافت. راهي             نشانت  داد  از  ظلم  و  سياهي

فقيرت   يافت  كردات  او . توانگر             تو هم بر  اين  فقيران خيز  و بنگر

ميازارش    فقير      سايلت    را             بگو  اين  نعمت  رب را. به هر جا

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم مرداد 1389ساعت 19:2  توسط كهزاد داودي  | 
                                   بسم الله الرحمن الرحيم

عطا   كرديم   شرح   صدر  .  آنگاه               ز   تو   برداشته  آن  بار. چون كاه

همان باري كه سنگين است هر جا              كمر را مي شكست. او بر  تو  تنها

نكو      كرديم    نامت    را    پيامبر              بلند  از  عالم  و  از  ملك  و  از زر

پس از هر سختي . آسانيست پيدا             و با هر سختي آسانيست  همراه

نمازت  فارغ  آيي .  كار  تو چيست؟             دعا كن چون  ز  همت پايداريست

به سوي رب خود  مسرور  و شادي             بكن  از   شادي  او   ذكر   و  يادي   

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم مرداد 1389ساعت 18:49  توسط كهزاد داودي  | 
                               بسم الله الرحمن الرحيم

مردمان  از  چه  خبر  مي گويند             آن خبر چيست كه  آن  مي جويند

اختلاف   است   خبر     ميدانند             و چنين نيست كه خود مي خوانند

اين   زمين  را   بهر  خلق  آدمي            در  زمين   آرامش  او   يك    دمي

ميخ كوهايش چنين است استوار            اين  چنين  است  خلقت  پروردگار

جفت  كرديم  و  براي    خوابش             بود    آرامشي   از  شب   كامش

روز   را  بهر  معاش  و  شب  را             بهر  پوشش  و  سياهي   و  جفا

آسمان   را   و   چراغي  در  آن             چون   فرو  ريخت  ز  ابرش   باران

آن گياه و دانه  را  رويانده  است            ميوه و گل سوي باغش رانده است      

وعده گاه  حق  چنين نزديك بود             آسمان  دروازه هايي   را   گشود

آن   زمان  در  صور  مي آيد  ندا            دسته دسته سوي محشر اين صدا

هر كسي دروازه اي  بر روي آن             يا كه  جنت  يا  كه  آتش  سوي آن

چون سرابي كوه  لرزد  مثل  آب            جان  بدكاران  كباب  است  و  كباب

دوزخ است آن جايگاه سركشان             چون  بمانند   مدتي  در  آن   مكان

آب سردي را  ننوشد هيچ  كس             آب  سوزان  است  و  آبي داغ بس

چون كه  آنان روز حق را  منكرند            سوي  دوزخ  رنج  و  نفرت  مي برند

جايگاه  نيك خلقان  جنت  است            باغ و تاكستان و هور  و رحمت است

جام    پر  با   هورهاي     دلربا             در  جمال   و  در   جواني   و    صدا

چون دروغي نيست در  آنجا بدان           مزد   كردار است    از  سوي    نهان

ولي   او    آسمان   را     آفريده             كسي   را  صحبي  با  رب    نديده

در آن روزي  فرشته ها صف  آرند             به   اذن  او    كسي حرفي   نرانند

بترسانم     شما  را   از   عذابي            در     آنجا     بنده   رانَبوَد  .  جوابي

چو هر كس توشه اي از پيش دارد           چو  كافر شد غضب   بر  خويش  دارد

به  كافر  مي رسد آتش  زند  جان          خدا يا   خاك    بودم      كاش    الان


+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم مرداد 1389ساعت 16:33  توسط كهزاد داودي  | 
                      بسم الله الرحمن الرحيم

كن  تو  قرباني  و برپا  كن  نماز             تا به تو بخشم عطا بخشم نياز

پس عطا بخشم دلا بر سوي  تو             ابتراست آن دشمن بد گوي تو

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم مرداد 1389ساعت 11:31  توسط كهزاد داودي  | 
                      بسم الله الرحمن الرحيم

قسم   بر   آنكه   جان   كافران  را            بسختي   گيرد   اينجا  و در  آنجا

قسم   بر  آن   فرشتگان   و  بنده            برد  او   روح  مومن  را  به  خنده

قسم  بر آن   فرشته  با   كمالش           به سرعت كار انجام است حالش

چو   از   يكديگري   سبقت  بگيرند           به    تدبير   امور   خود    بصيرند

در   آن  روزي   كه   لرزاننده   لرزد            دگر   چيزي  در  آن  دنيا   نيرزد

پي   آن  لرزه اي  ديگر   بنا   شد             وجود   ترس  در   آنان  بپا  شد

ز ترس چشمان خود در بندگي بود             بگويد  بعد  مرگم  زندگي  بود ؟

همانا استخوان پوسيده . تن چاك              چگونه  مرده  زنده  گردد از خاك

در اين  هنگام  برگشتن  زيان  است          همان برگشت و فرياد وفقان است

به  ناگاه  سر  ز  خاك  و  بي قرارند            به  صحراي  قيامت    رهسپارند

ز  موسي  آن  خبر  بر  تو  رسيده ؟            در آن گاهي كه رب بر او دميده

خدا  او   را   در   آن   وادي   طوًي            بخواندش سوي فرعون رب موسي  

بگو  ميلت  به   پاكي   شد   برايت            بترسي. سوي رب باشي هدايت

به او هم  معجزه هايي  نشان  داد          ولي فرعون . تكذيبش به آن داد

به  ناداني  چو  روي  از حق بگرداند           از آن پس آن رجال خود فرا خواند

بگفت  فرعون : خداي  اين   جهانم           منم   كه  مالك  اين  ملك  و جانم

خدا   او   را   براي  شرك  اين  كار            در   اين  دنيا  و  آن  كرده  گرفتار

درست است آن عذاب عبرت بگيريد             بترسيد چون در آن دنيا اسيريد

كدام يك  از  بناها   استوار   است             بناي   خالق   ما  برقرار   است

كسي   كه   آسمان    را   آفريده             شبش تار و چو روزش نور ديده

براي  قوت   خود   با   چهار   پايان            چنين  ثابت  نموده  كوه  در  آن

چو  آن   روز   قيامت   گشته   پيدا         هر آن كاري كه كردي  گشته رسوا

هر آنكس سركشي باشد به كارش         در   آن  دنيا  عذابي  در   كنارش

هر آنكس از هواي نفس دور است          بهشت است جايگاهش مثل نوراست

  اگر پرسند  قيامت   كي   بيايد            خدا   خواهد  همان  ساعت  برايد

بترسيد    از   قيامت  در  زمينيد              درنگي   نيست   گر   او  را ببينيد     

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم مرداد 1389ساعت 0:51  توسط كهزاد داودي  | 

                              بسم الله الرحمن الرحيم

قسم بر شهر امن  و  طور  سينين             به  انجير  و به زيتون آن وهم اين

كه ما  انسان  به  احسن  آفريديم            به كيفر يا گناهش چون رسيديم

به   اسفل سافلين  او  را  برانديم            درآن  آتش در آن دوزخ بخوانديم

مگر  آنكس  كه  نيكوكار     باشد              چو پاداشش دهيم. او يار باشد

پس اي انسان مشرك اي زيانكار             چرا  تكذيب  كردي  دينت اين بار

مگر حاكم ترازاين رب كسي هست         خدا هم حاكم و هم بينياز است

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم مرداد 1389ساعت 0:9  توسط كهزاد داودي  | 
                        بسم الله الرحمن الرحيم

قسم بر عصر بر آن روز موعود             كه  انسان  در زيان و در ضرر بود

مگر انان كه ايمان داد و ياري            عمل   بر   كار  نيك بر دوستاري

و يكديگر به راستي   پايداري             سفارش كن كه چون دينت نداري

+ نوشته شده در  سه شنبه نوزدهم مرداد 1389ساعت 22:54  توسط كهزاد داودي  | 
                    بسم الله الرحمن الرحيم

اي  رسول  آيا  نديدي  آن  زمان              بر  سر  اصحاب  فيل  آمد. خزان

چون  تكبر  كرده  بودند  و  ستم              پس تباه شد فكرشان سوي كرم

 از   براي   مر گشان  بهر  جفا                كرد   مرغان   ابابيلش   .   رها

سنگ باران شد تن و جسم سپاه           نرم  شد  مانند   موم  مانند  كاه

+ نوشته شده در  سه شنبه نوزدهم مرداد 1389ساعت 22:1  توسط كهزاد داودي  | 
                                          بسم الله الرحمن الرحيم

روز فتح و روز ياري هم رسيد                                    دسته دسته اندر آن موقع بديد

سوي  دين احمدي دين خدا                                     آن زمان  حمد و ستايش.و ندا

پاك  دان  پروردگارت  را  عزيز                                     پاك  باشد  او  . منزه  و  تميز

توبه كن آمرزش از او باز خواه                                     او  پزيرد  توبه  و  بخشد  گناه

+ نوشته شده در  یکشنبه هفدهم مرداد 1389ساعت 0:9  توسط كهزاد داودي  | 
                                    بسم الله الرحمن الرحيم

نابود     شود     ابولهب    ثروتمند                        قطع  شود دو دستش و جانش در بند

مال   و  ثروتش  به   كارش  نيست                      حكم   هلالي   لهب   در      چيست؟

حكمش شعله هايي كه مي سوزد                      همسرش   شعله هاي   آتش  افروزد

همسر ش مي كند شعله ها افزون                     آن  زمان   طنابي   ز   ليف  خرما  گون

+ نوشته شده در  شنبه شانزدهم مرداد 1389ساعت 20:8  توسط كهزاد داودي  | 
                                          بسم الله الرحمن الرحيم

سوگند  به  اين  بلد  كه  ساكن  بودي                 حال  آنكه   رسولي  و . چنين  بنمودي

سوگند   به  آن   آدم   و   آن  اولادش                  آنان كه خداپرست . كه رحمت  بادش

انسان   چو   بيافريده ايم  از   سختي                   از  رنج   و  مشقت  و  از  اين  بدبختي

او را چو  به امتحان در اين شب داديم                   بي غم چو ز  رنج  و خوف  خود  بنهاديم

انديشهء  او  را  تو   مگر    مي داني                   باشد  چه   كسي  توانگر   از  انساني


+ نوشته شده در  شنبه شانزدهم مرداد 1389ساعت 19:52  توسط كهزاد داودي  | 
                                        بسم الله الرحمن الرحيم

بگو  اي  كافران  اي  بت  پرستان                         مرا  هرگز  پرستش  نيست از آن

شما  بت  مي پرستيد من خدايم                       ز  شرك و  بت پرستي  من  جدايم

نه من بت مي پرستم  آن بتان  را                       نه  سجده  شما  خلق  نهان  را

كه دين شرك و جهل حق شماباد                      من از دين خودم خرسندم و شاد

+ نوشته شده در  جمعه پانزدهم مرداد 1389ساعت 19:52  توسط كهزاد داودي  |